NHÂN KIỆTSince 2009

ข่าวสารและความรู้

ลาพักร้อนเวียดนาม 2026: จำนวนวัน อายุงาน ค่าลาที่ไม่ได้ใช้

พนักงานที่ทำงานครบ 12 เดือนให้แก่นายจ้างรายเดียวมีสิทธิลาพักร้อนประจำปีโดยได้รับค่าจ้างเต็มจำนวน 12, 14 หรือ 16 วันทำงาน ขึ้นอยู่กับลักษณะงาน (มาตรา 113 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 เลขที่ 45/2019/QH14 มีผล 1 มกราคม 2021) เมื่อพนักงานลาออกหรือถูกเลิกจ้างโดยยังมีวันลาที่ไม่ได้ใช้ นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันเหล่านั้น ฐานที่ใช้คำนวณคือค่าจ้างตามสัญญาจ้างแรงงานของเดือนก่อนหน้าเดือนที่ลาออกหรือถูกเลิกจ้าง (กฤษฎีกาเลขที่ 145/2020/NĐ-CP มาตรา 67 วรรค 3) จากนั้นแปลงเป็นอัตราค่าลาต่อวันโดยหารด้วยจำนวนวันทำงานปกติในเดือนตามปฏิทินการทำงานของนายจ้าง (กฎหมายไม่ได้กำหนดตัวหารตายตัว) แล้วคูณด้วยจำนวนวันลาที่เหลือ

บทความนี้เขียนสำหรับผู้บริหาร ผู้รับผิดชอบงานบุคคล และฝ่ายบัญชีที่ต้องสรุปวันลาพักร้อนและคำนวณเงินค่าลาให้พนักงาน ปรับปรุงตามกฎระเบียบที่มีผลบังคับใช้ถึงเดือนกันยายน 2026 รวมถึงค่าปรับใหม่ของกฤษฎีกาเลขที่ 283/2026/NĐ-CP ที่ใช้บังคับตั้งแต่ 10 กันยายน 2026

พนักงานมีสิทธิลาพักร้อนกี่วันต่อปี (12, 14 หรือ 16 วัน)?

พนักงานที่ทำงานครบ 12 เดือนให้แก่นายจ้างรายเดียวมีสิทธิลาพักร้อนประจำปีโดยได้รับค่าจ้างเต็มจำนวน 12 วันทำงานสำหรับงานในสภาพปกติ 14 วันสำหรับผู้เยาว์ ผู้พิการ และผู้ทำงานหนัก งานเป็นพิษ หรืองานอันตราย และ 16 วันสำหรับงานที่หนัก เป็นพิษ หรืออันตรายเป็นพิเศษ (มาตรา 113 วรรค 1 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 เลขที่ 45/2019/QH14) วันเหล่านี้เป็นวันทำงาน ไม่ใช่วันตามปฏิทิน จึงไม่นับวันหยุดประจำสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์รวมเข้าไปในจำนวนวันลา

กลุ่มงานวันลาต่อปี (ทำงานครบ 12 เดือน)
งานในสภาพปกติ12 วันทำงาน
ผู้เยาว์ ผู้พิการ งานหนัก–เป็นพิษ–อันตราย14 วันทำงาน
งานหนัก–เป็นพิษ–อันตรายเป็นพิเศษ16 วันทำงาน

ลาพักร้อนประจำปีต่างจากวันหยุดนักขัตฤกษ์ วันหยุดเทศกาลเต๊ต และวันหยุดประจำสัปดาห์ วันหยุดนักขัตฤกษ์คือวันที่ทั้งประเทศหยุดพร้อมกันโดยได้รับค่าจ้างเต็มตามมาตรา 112 — ดู ปฏิทินวันหยุดนักขัตฤกษ์เวียดนาม 2026–2027 ส่วนกรณีพนักงานมาทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์หรือวันหยุดนักขัตฤกษ์ เงินส่วนนั้นคิดตามค่าล่วงเวลา — ดู วิธีคำนวณค่าล่วงเวลา กะกลางคืน และวันหยุดนักขัตฤกษ์ 2026

ลาพักร้อนเพิ่มขึ้นตามอายุงานอย่างไร?

ทุกครั้งที่ทำงานครบ 5 ปีให้แก่นายจ้างรายเดียว จำนวนวันลาพักร้อนประจำปีจะเพิ่มขึ้นอีก 1 วันตามสัดส่วน (มาตรา 114 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019) อายุงานนับตามระยะเวลาที่ผูกพันกับนายจ้างรายเดียวกัน ไม่นำมาสะสมรวมจากที่ทำงานเดิม

อายุงานกับนายจ้างรายเดียววันลาพักร้อน (งานสภาพปกติ)
น้อยกว่า 5 ปี12 วัน
ครบ 5 ปี13 วัน
ครบ 10 ปี14 วัน
ครบ 15 ปี15 วัน

นี่เป็นตัวอย่างสำหรับผู้ทำงานในสภาพปกติ กลุ่มฐาน 14 หรือ 16 วันก็ได้รับการบวกเพิ่มด้วยวิธีเดียวกัน คือทุก 5 ปีเพิ่ม 1 วัน

ทำงานไม่ครบ 12 เดือน คำนวณวันลาพักร้อนอย่างไร?

พนักงานที่ทำงานไม่ครบ 12 เดือนให้แก่นายจ้างรายเดียว จำนวนวันลาพักร้อนประจำปีจะคำนวณตามสัดส่วนของจำนวนเดือนที่ทำงาน (มาตรา 113 วรรค 2 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019) วิธีคำนวณอยู่ในมาตรา 66 วรรค 1 กฤษฎีกาเลขที่ 145/2020/NĐ-CP คือ นำจำนวนวันลาพักร้อนประจำปีบวกกับจำนวนวันลาที่เพิ่มตามอายุงาน (ถ้ามี) หารด้วย 12 แล้วคูณด้วยจำนวนเดือนที่ทำงานจริงในปีนั้น

สำหรับเดือนที่ทำงานไม่เต็ม หากผลรวมของวันทำงานและวันหยุดที่ได้รับค่าจ้างของพนักงานคิดเป็นสัดส่วนตั้งแต่ 50% ของจำนวนวันทำงานปกติในเดือน เดือนนั้นจะนับเป็น 1 เดือนในการคำนวณวันลา (มาตรา 66 วรรค 2) ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 และกฤษฎีกาเลขที่ 145/2020/NĐ-CP ไม่ได้กำหนดกฎการปัดเศษวันลา ดังนั้นเศษที่เหลือให้นายจ้างและพนักงานตกลงกันในระเบียบข้อบังคับหรือปฏิทินวันลา

มาตรา 65 กฤษฎีกาเลขที่ 145/2020/NĐ-CP ยังระบุช่วงเวลาที่ถือเป็นเวลาทำงานเพื่อคำนวณวันลา แม้พนักงานจะไม่ได้อยู่ที่สถานที่ทำงาน ได้แก่:

เงินค่าลาพักร้อนที่ไม่ได้ใช้เมื่อลาออกคำนวณอย่างไร?

พนักงานจะได้รับการจ่ายค่าจ้างสำหรับวันลาที่ไม่ได้ใช้เฉพาะเมื่อลาออกหรือถูกเลิกจ้างโดยยังใช้วันลาไม่หมดเท่านั้น (มาตรา 113 วรรค 3 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019) ค่าจ้างที่ใช้เป็นฐานคือค่าจ้างตามสัญญาจ้างแรงงานของเดือนก่อนหน้าเดือนที่ลาออกหรือถูกเลิกจ้าง (กฤษฎีกาเลขที่ 145/2020/NĐ-CP มาตรา 67 วรรค 3) จากตัวเลขนั้น อัตราค่าลาต่อวันได้จากการหารด้วยจำนวนวันทำงานปกติในเดือนตามปฏิทินของนายจ้าง แล้วคูณด้วยจำนวนวันลาที่ยังไม่ได้ใช้

อัตราค่าลาต่อวันขึ้นอยู่กับปฏิทินการทำงานจริงของนายจ้าง เพราะกฎหมายกำหนดตายตัวเฉพาะตัวตั้งคือค่าจ้างของเดือนก่อนหน้า แต่ไม่ได้กำหนดตัวหารตายตัวว่าเป็น 24 หรือ 26 วันทำงาน ตัวอย่างด้วยตัวเลขสมมติ: พนักงานเหลือวันลา 5 วัน ค่าจ้างตามสัญญาของเดือนก่อนหน้าคือ 13,000,000 ดอง

จำนวนวันทำงานมาตรฐานตามปฏิทินนายจ้างอัตราค่าลา 1 วันเงินค่าลา 5 วันที่ไม่ได้ใช้
26 วัน500,000 ดอง2,500,000 ดอง
24 วันประมาณ 541,667 ดองประมาณ 2,708,000 ดอง

ผลลัพธ์สองค่าต่างกันเพียงเพราะตัวหารต่างกัน ดังนั้นนายจ้างจึงควรระบุวิธีกำหนดจำนวนวันทำงานมาตรฐานของเดือนไว้ในระเบียบข้อบังคับหรือสัญญาจ้างแรงงานให้ชัดเจน เพื่อเลี่ยงข้อพิพาทเมื่อสรุปค่าจ้างตอนลาออก

ควรระวังความเข้าใจที่พบบ่อยแต่ล้าสมัยไปแล้ว: ตั้งแต่ 1 มกราคม 2021 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 อนุญาตให้จ่ายเงินค่าลาที่ไม่ได้ใช้เฉพาะเมื่อลาออกหรือถูกเลิกจ้างเท่านั้น โดยยกเลิกกรณีจ่ายเงิน "ด้วยเหตุผลอื่น" ที่เคยมีในประมวลกฎหมายแรงงาน 2012 ดังนั้นคำกล่าวที่ว่า "วันลาที่ไม่ได้ใช้จะได้รับเงินเสมอ" จึงไม่ถูกต้องตามกฎหมายปัจจุบัน

ในด้านภาษี มาตรา 4 วรรค 8 ของกฎหมายภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาเลขที่ 109/2025/QH15 จัดให้ "ค่าจ้างและค่าตอบแทนที่จ่ายสำหรับวันที่ไม่ได้ลาพักตามที่กฎหมายกำหนด" อยู่ในกลุ่มเงินได้ที่ได้รับการยกเว้นภาษี สำหรับบุคคลผู้มีถิ่นที่อยู่ บทบัญญัตินี้ใช้บังคับตั้งแต่รอบการคำนวณภาษีปี 2026 (มาตรา 29 วรรค 2) มาตรา 26 วรรค 2 กฤษฎีกาเลขที่ 253/2026/NĐ-CP ระบุชัดว่าการยกเว้นนี้ใช้กับเงินที่จ่ายสำหรับวันที่ไม่ได้ลาพักตามมาตรา 113 วรรค 3 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 ส่วนที่จ่ายเกินอัตราที่กฎหมายกำหนดให้นำไปรวมเป็นเงินได้ที่ต้องเสียภาษี (มาตรา 26 วรรค 3) ดังนั้นเงินค่าลาที่ไม่ได้ใช้ซึ่งจ่ายถูกต้องตามมาตรา 113 และมาตรา 67 ข้างต้น จึงไม่ต้องหักภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ค่าจ้างที่ใช้เป็นฐานจ่ายค่าลาที่ไม่ได้ใช้คือเดือนไหน?

ค่าจ้างที่ใช้เป็นฐานจ่ายวันลาที่ไม่ได้ใช้เมื่อลาออกหรือถูกเลิกจ้าง คือค่าจ้างตามสัญญาจ้างแรงงานของเดือนก่อนหน้าเดือนที่พนักงานลาออกหรือถูกเลิกจ้าง (กฤษฎีกาเลขที่ 145/2020/NĐ-CP มาตรา 67 วรรค 3) ไม่ใช่ค่าเฉลี่ย 6 เดือน และไม่ใช่ค่าจ้างของเดือนสุดท้าย

ต้องแยกจากวันลาที่พนักงานใช้จริงในขณะที่ยังทำงานอยู่: ส่วนนี้ใช้ค่าจ้างตามสัญญาจ้างแรงงาน ณ เวลาที่ลา (มาตรา 67 วรรค 2) มีเพียงวันลาที่ยังไม่ได้ใช้ ณ เวลาสิ้นสุดการจ้างเท่านั้นที่ใช้ค่าจ้างของเดือนก่อนหน้า (มาตรา 67 วรรค 3) การสับสนสองจุดนี้เป็นเหตุให้ตารางคำนวณหลายฉบับได้ตัวเลขที่คลาดเคลื่อนกัน

วันลาที่ไม่ได้ใช้สามารถยกยอดไปปีถัดไปได้หรือไม่?

ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 ไม่ได้กำหนด "เพดานสะสม 3 วัน" ใด ๆ สำหรับวันลาพักร้อน ข้อกำหนดเดียวเกี่ยวกับการรวมวันลาคือ พนักงานสามารถตกลงกับนายจ้างเพื่อแบ่งลาพักร้อนประจำปีออกเป็นหลายครั้ง หรือรวมลาได้สูงสุด 3 ปีต่อครั้ง (มาตรา 113 วรรค 4 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019)

"การรวมลาได้สูงสุด 3 ปีต่อครั้ง" หมายถึงวิธีจัดการวันลา คือรวมวันลาของไม่เกินสามปีไว้ในคราวเดียวตามข้อตกลง ไม่ใช่ข้อจำกัดว่ายกยอดได้เพียง 3 วันไปปีถัดไป นายจ้างมีหน้าที่กำหนดปฏิทินลาพักร้อนประจำปีหลังจากปรึกษาความเห็นของพนักงาน กฎหมายไม่ได้กำหนดให้วันลาสูญไปโดยอัตโนมัติหากใช้ไม่หมดภายในปี การยกยอดวันลาไปปีถัดไปขึ้นอยู่กับข้อตกลงของทั้งสองฝ่ายและระเบียบข้อบังคับ ปฏิทินวันลาของนายจ้าง

ไม่จ่ายเงินค่าลาที่ไม่ได้ใช้เมื่อลาออกมีโทษปรับเท่าไร (2026)?

การไม่จ่ายหรือจ่ายไม่ครบค่าจ้างสำหรับวันลาที่ไม่ได้ใช้เมื่อพนักงานลาออกหรือถูกเลิกจ้าง เป็นการฝ่าฝืนเรื่องค่าจ้างตามมาตรา 23 วรรค 2 กฤษฎีกาเลขที่ 283/2026/NĐ-CP (มีผล 10 กันยายน 2026) ปรับตามจำนวนพนักงานที่ถูกละเมิดตั้งแต่ 5,000,000 ดอง ถึง 50,000,000 ดอง สำหรับบุคคลธรรมดา และปรับเป็น 2 เท่าสำหรับนิติบุคคลตามมาตรา 7 วรรค 1

จำนวนพนักงานที่ถูกละเมิดโทษปรับบุคคลธรรมดาโทษปรับนิติบุคคล (2 เท่า)
1 – 10 คน5 – 10 ล้าน10 – 20 ล้าน
11 – 50 คน10 – 20 ล้าน20 – 40 ล้าน
51 – 100 คน20 – 30 ล้าน40 – 60 ล้าน
101 – 300 คน30 – 40 ล้าน60 – 80 ล้าน
ตั้งแต่ 301 คน40 – 50 ล้าน80 – 100 ล้าน

ดังนั้นระดับ "100 ล้าน" ถูกต้องเฉพาะเมื่อนิติบุคคลฝ่าฝืนกับพนักงานตั้งแต่ 301 คนขึ้นไป ไม่ใช่โทษปรับทั่วไป นอกจากค่าปรับแล้ว มาตรา 23 วรรค 5 อนุ a ยังบังคับให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้ครบพร้อมดอกเบี้ยที่คำนวณตามอัตราดอกเบี้ยเงินฝากไม่กำหนดระยะเวลาที่สูงที่สุดซึ่งธนาคารพาณิชย์ของรัฐประกาศ ณ เวลาที่ลงโทษ

อีกพฤติกรรมหนึ่ง คือการฝ่าฝืนข้อกำหนดเรื่องการลาพักร้อนประจำปี เช่น ไม่ให้พนักงานลาพักร้อน ถูกปรับตามมาตรา 24 วรรค 2 กฤษฎีกาเลขที่ 283/2026/NĐ-CP ตั้งแต่ 10,000,000 ดอง ถึง 20,000,000 ดอง สำหรับบุคคลธรรมดา และ 20,000,000 ดอง ถึง 40,000,000 ดอง สำหรับนิติบุคคล เป็นอัตราคงที่ไม่ขึ้นกับจำนวนคน ภาพรวมทั้งหมดของค่าปรับและการเรียกเก็บย้อนหลังตามกฤษฎีกาฉบับนี้อยู่ในบทความ ค่าปรับและการเรียกเก็บประกันสังคมย้อนหลัง 2026 ตามกฤษฎีกา 283

เญิน เกียต สรุปวันลาคงเหลือและจ่ายเงินค่าลาให้ลูกค้าอย่างไร?

ส่วนที่ยากของวันลาพักร้อนไม่ได้อยู่ที่สูตรคำนวณ แต่อยู่ที่การติดตามวันลาคงเหลือตลอดช่วงการทำงานแล้วสรุปให้ถูกต้องเมื่อพนักงานลาออก เญิน เกียต เก็บบันทึกวันลาของแต่ละคนไว้ในระบบ เมื่อพนักงานลาออกจึงสรุปวันลาคงเหลือและจ่ายเงินค่าลาที่ไม่ได้ใช้ตามมาตรา 113 วรรค 3 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 และมาตรา 67 วรรค 3 กฤษฎีกาเลขที่ 145/2020/NĐ-CP พร้อมปิดสมุดประกันสังคมและจัดทำเอกสารการลาออกให้ครบถ้วน

เญิน เกียต ดำเนินงานตั้งแต่ปี 2009 ปัจจุบันเป็นปีที่ 17 ภายใต้ใบอนุญาตให้เช่าช่วงแรงงานเลขที่ 15/2019/SHCM (ออกครั้งแรกเลขที่ 029/LĐTBXH — 2015) ดูแลแรงงานกว่า 40,000 คนและลูกค้ากว่า 500 รายใน 34 จังหวัดและเมือง บริษัทที่ต้องการโอนงานติดตามวันลา คำนวณเงินค่าลา และความรับผิดชอบของนายจ้างมาไว้ที่จุดเดียว ดูได้ที่ บริการทำให้แรงงานถูกต้องตามกฎหมาย หากต้องการเพียงการทำบัญชีเงินเดือนและเอกสารสรุปวันลาเมื่อลาออก ใช้ บริการจ้างทำเงินเดือนภายนอก

แหล่งอ้างอิง

บทความนี้สรุปกฎระเบียบเพื่อใช้เป็นแนวทาง กรณีเฉพาะต้องขอคำปรึกษาเป็นรายกรณี

ติดต่อปรึกษา

บริษัทที่ต้องการสรุปวันลาคงเหลือ คำนวณเงินค่าลาที่ไม่ได้ใช้เมื่อพนักงานลาออก หรือจัดทำเอกสารการลาออกให้ถูกต้องตามกฎหมาย ติดต่อได้ที่:

Need advice for your own headcount?
Call +84 908 636 108 or see labour compliance, payroll outsourcing, EOR Vietnam.

← บทความทั้งหมด

โทร +84 908 636 108 ส่งข้อความ Zalo