ข่าวสารและความรู้

ค่าชดเชยเลิกจ้างในเวียดนาม 2026: เงื่อนไข สูตร ตัวอย่าง

ผู้เขียน Nguyễn Quốc Trung — รองกรรมการผู้จัดการ · อัปเดตเมื่อ 2026-10-12

ค่าชดเชยการเลิกจ้างในเวียดนาม (trợ cấp thôi việc) คือเงินที่นายจ้างต้องจ่ายเมื่อสัญญาจ้างแรงงานสิ้นสุดลงอย่างถูกกฎหมาย ให้แก่ลูกจ้างที่ทำงานอย่างสม่ำเสมอให้ตน ตั้งแต่ 12 เดือนขึ้นไป โดยได้ ครึ่งเดือนของค่าจ้างต่อปีที่ทำงาน คำนวณจากค่าจ้างเฉลี่ย 6 เดือนก่อนออกจากงาน ตามมาตรา 46 ของประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 จุดที่นายจ้างหลายรายเข้าใจผิดคือ ช่วงเวลาที่อยู่ในความคุ้มครองของประกันการว่างงานต้องถูกหักออก ลูกจ้างที่จ่ายประกันการว่างงานครบถ้วนจึงมักเหลือเวลานับได้น้อยหรือไม่เหลือเลย บทความนี้สำหรับเจ้าของธุรกิจ ฝ่ายบุคคล และฝ่ายบัญชีที่จ้างงานในเวียดนาม เนื้อหาสะท้อนกฎระเบียบที่มีผลบังคับ ณ วันที่ 12/10/2026

ค่าชดเชยการเลิกจ้างในเวียดนามคืออะไร ใครได้รับบ้าง?

ค่าชดเชยการเลิกจ้างคือเงินที่นายจ้างจ่ายให้ลูกจ้างเมื่อสัญญาจ้างแรงงานสิ้นสุดตามวรรค 1, 2, 3, 4, 6, 7, 9 หรือ 10 ของมาตรา 34 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 โดยมีเงื่อนไขว่าลูกจ้างได้ทำงานอย่างสม่ำเสมอให้นายจ้างนั้นตั้งแต่ 12 เดือนขึ้นไป แต่ละปีที่ทำงานได้ค่าชดเชยครึ่งเดือนของค่าจ้าง (มาตรา 46 วรรค 1) กรณีสิ้นสุดสัญญาที่เข้าเกณฑ์ซึ่งพบบ่อยที่สุด ได้แก่:

• สัญญาที่มีกำหนดเวลาสิ้นสุดลง หรือได้ทำงานตามสัญญาเสร็จสิ้นแล้ว
• ทั้งสองฝ่ายตกลงกันยุติสัญญา
• ลูกจ้างบอกเลิกสัญญาฝ่ายเดียวอย่างถูกกฎหมายตามมาตรา 35 โดยบอกกล่าวล่วงหน้าตามกำหนด
• นายจ้างบอกเลิกสัญญาฝ่ายเดียวอย่างถูกกฎหมายตามมาตรา 36 ยกเว้นกรณีลูกจ้างละทิ้งงานตั้งแต่ 5 วันทำงานติดต่อกันขึ้นไปโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร

นายจ้างจ่ายเงินนี้จากกองทุนของตนเอง ต่างจากเงินทดแทนการว่างงานที่จ่ายจากกองทุนประกันการว่างงาน

คำนวณค่าชดเชยการเลิกจ้างในเวียดนามปี 2026 อย่างไร?

ค่าชดเชยการเลิกจ้าง = ระยะเวลาทำงานที่ใช้คำนวณค่าชดเชย (ปี) × 1/2 × ค่าจ้างเฉลี่ยตามสัญญาจ้างแรงงานของ 6 เดือนสุดท้ายก่อนออกจากงาน ระยะเวลาที่นำมาคำนวณคือระยะเวลาทำงานจริงทั้งหมดให้นายจ้าง หักด้วยระยะเวลาที่อยู่ในความคุ้มครองของประกันการว่างงาน และระยะเวลาที่เคยได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้างหรือค่าชดเชยการสูญเสียงานมาแล้ว (มาตรา 46 วรรค 2 และวรรค 3):

• ระยะเวลาทำงานจริง รวมถึงการทดลองงาน การถูกส่งไปฝึกอบรมโดยนายจ้าง การลาป่วย การลาคลอด และการลาอื่นที่ได้รับค่าจ้าง ตามมาตรา 8 ของกฤษฎีกา 145/2020/NĐ-CP
• การปัดเศษเดือน: ตั้งแต่ 1 เดือนถึงไม่ถึง 6 เดือน นับเป็นครึ่งปี; ตั้งแต่ 6 เดือนขึ้นไป นับเป็นหนึ่งปีเต็ม
• ค่าจ้างเฉลี่ย คือค่าจ้างที่ระบุในสัญญาจ้างแรงงานของ 6 เดือนก่อนออกจากงาน รวมถึงค่าจ้างหลัก เงินเพิ่มตามค่าจ้าง และรายการบวกเพิ่มอื่น ตามมาตรา 90 วรรค 1

ประกันการว่างงานเริ่มมีตั้งแต่วันที่ 01/01/2009 ดังนั้นสำหรับลูกจ้างที่เข้าทำงานหลังวันดังกล่าวและได้รับความคุ้มครองต่อเนื่อง ระยะเวลาที่เหลือสำหรับคำนวณค่าชดเชยการเลิกจ้างมักสั้นมาก

ตัวอย่างคำนวณค่าชดเชยการเลิกจ้างสำหรับผู้ที่ทำงานมาตั้งแต่ก่อนปี 2009?

ลูกจ้างที่ทำงานต่อเนื่องตั้งแต่ 01/07/2006 ถึง 30/06/2026 จ่ายประกันการว่างงานตั้งแต่ 01/01/2009 มีค่าจ้างเฉลี่ย 6 เดือนสุดท้าย 12,000,000 ดอง/เดือน จะได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้าง 18,000,000 ดอง วิธีคำนวณ:

• ระยะเวลาทำงานจริงทั้งหมด: 01/07/2006 – 30/06/2026 = 20 ปี
• ระยะเวลาที่อยู่ในความคุ้มครองของประกันการว่างงาน: 01/01/2009 – 30/06/2026 = 17 ปี 6 เดือน
• ระยะเวลาที่ใช้คำนวณค่าชดเชย: 20 ปี − 17 ปี 6 เดือน = 2 ปี 6 เดือน; เศษ 6 เดือนปัดขึ้นเป็น 1 ปี จึงนับเป็น 3 ปี
• ค่าชดเชยการเลิกจ้าง: 3 × 1/2 × 12,000,000 = 18,000,000 ดอง

หากลูกจ้างคนเดียวกันไม่มีช่วงก่อนปี 2009 และได้รับความคุ้มครองประกันการว่างงานตลอดระยะเวลาทำงาน ระยะเวลาที่ใช้คำนวณจะเท่ากับศูนย์ และนายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยการเลิกจ้าง

ผู้ที่จ่ายประกันการว่างงานแล้วยังได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้างหรือไม่?

ลูกจ้างที่ได้รับการจ่ายประกันการว่างงานตลอดระยะเวลาทำงานจะไม่เหลือเวลาสำหรับคำนวณค่าชดเชยการเลิกจ้าง เพราะระยะเวลาทั้งหมดถูกหักออกตามมาตรา 46 วรรค 2; ค่าชดเชยจ่ายให้เฉพาะช่วงทำงานที่ไม่อยู่ในความคุ้มครองของประกันการว่างงาน ช่วงเวลาที่มักถูกมองข้ามคือ:

• การทดลองงานตามสัญญาทดลองงานแยกต่างหาก ก่อนที่ประกันการว่างงานจะเริ่มต้น
• การทำงานก่อนวันที่ 01/01/2009
• ช่วงที่นายจ้างควรจ่ายประกันการว่างงานแต่ไม่ได้จ่าย — กรณีนี้นายจ้างยังต้องนับรวมเข้าในค่าชดเชยการเลิกจ้าง

ตัวอย่าง: ลูกจ้างที่ทดลองงาน 2 เดือนตามสัญญาทดลองงานแยกต่างหาก จากนั้นลงนามสัญญาจ้างแรงงานและได้รับความคุ้มครองประกันการว่างงานเป็นเวลา 4 ปี มีค่าจ้างเฉลี่ย 6 เดือนสุดท้าย 12,000,000 ดอง ช่วงที่ไม่ได้รับความคุ้มครองคือ 2 เดือน ปัดเป็นครึ่งปี ค่าชดเชยการเลิกจ้างจึงเท่ากับ 1/2 × 1/2 × 12,000,000 = 3,000,000 ดอง

ลูกจ้างที่ลาออกเองได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้างในเวียดนามหรือไม่?

ลูกจ้างที่ลาออกเองยังได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้าง หากลาออกอย่างถูกกฎหมาย — บอกเลิกสัญญาฝ่ายเดียวตามมาตรา 35 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 โดยบอกกล่าวล่วงหน้าครบกำหนด — และได้ทำงานอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ 12 เดือนขึ้นไป ระยะเวลาบอกกล่าวล่วงหน้าตามมาตรา 35 วรรค 1 คือ:

• อย่างน้อย 45 วัน สำหรับสัญญาไม่กำหนดเวลา
• อย่างน้อย 30 วัน สำหรับสัญญากำหนดเวลาตั้งแต่ 12 เดือนถึง 36 เดือน
• อย่างน้อย 3 วันทำงาน สำหรับสัญญากำหนดเวลาต่ำกว่า 12 เดือน

ลูกจ้างที่ลาออกกลางคันโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าครบกำหนด และไม่เข้ากรณีที่ได้รับยกเว้นการบอกกล่าว ถือว่าบอกเลิกสัญญาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย: ลูกจ้างไม่ได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้าง และต้องชดใช้ให้นายจ้างครึ่งเดือนของค่าจ้างบวกค่าจ้างของวันที่ไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า (มาตรา 40)

กรณีใดที่ไม่ได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้าง?

ลูกจ้างไม่ได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้างเมื่อเข้าเงื่อนไขรับบำนาญเกษียณอายุ เมื่อถูกนายจ้างบอกเลิกสัญญาเพราะละทิ้งงานตั้งแต่ 5 วันทำงานติดต่อกันขึ้นไปโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร (มาตรา 36 วรรค 1 อนุ e) หรือเมื่อสัญญาสิ้นสุดด้วยเหตุที่ไม่อยู่ในวรรคที่เข้าเกณฑ์ของมาตรา 34 กรณีที่พบบ่อย:

• ถูกลงโทษทางวินัยด้วยการไล่ออก (มาตรา 34 วรรค 8)
• ลูกจ้างบอกเลิกสัญญาฝ่ายเดียวโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย (มาตรา 40)
• ทำงานให้นายจ้างไม่ถึง 12 เดือน
• ระยะเวลาทำงานทั้งหมดได้รับความคุ้มครองประกันการว่างงานแล้ว หรือเคยได้รับค่าชดเชยมาแล้ว

ลูกจ้างที่ถูกให้ออกเพราะการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างหรือเทคโนโลยี เพราะเหตุผลทางเศรษฐกิจ หรือเพราะการแบ่ง แยก รวม หรือควบรวมธุรกิจ (มาตรา 34 วรรค 11) จะไม่ได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้าง แต่ได้รับค่าชดเชยการสูญเสียงานซึ่งมีอัตราสูงกว่า

ค่าชดเชยการเลิกจ้าง ค่าชดเชยการสูญเสียงาน และเงินทดแทนการว่างงานต่างกันอย่างไร?

ค่าชดเชยการเลิกจ้างและค่าชดเชยการสูญเสียงานต่างก็จ่ายโดยนายจ้าง แต่ใช้กับเหตุการสิ้นสุดสัญญาคนละกลุ่มและมีอัตราต่างกัน; ส่วนเงินทดแทนการว่างงานจ่ายจากกองทุนประกันการว่างงาน ไม่ใช่โดยนายจ้าง:

คนหนึ่งสามารถรับทั้งค่าชดเชยการเลิกจ้างสำหรับช่วงที่ยังไม่ได้จ่ายประกันการว่างงาน และรับเงินทดแทนการว่างงานสำหรับช่วงที่จ่ายแล้วได้พร้อมกัน สองรายการนี้ไม่ตัดสิทธิ์ซึ่งกันและกัน

ต้องจ่ายค่าชดเชยการเลิกจ้างภายในเมื่อไร จ่ายช้าถูกปรับเท่าไร?

นายจ้างต้องชำระค่าชดเชยการเลิกจ้างพร้อมสิทธิประโยชน์อื่นให้ครบภายใน 14 วันทำงานนับจากวันสิ้นสุดสัญญาจ้างแรงงาน บางกรณีพิเศษขยายได้แต่ไม่เกิน 30 วัน (มาตรา 48 วรรค 1 ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019) การไม่จ่ายหรือจ่ายไม่ครบถูกปรับตามมาตรา 18 วรรค 2 ของกฤษฎีกา 283/2026/NĐ-CP ซึ่งมีผลบังคับตั้งแต่ 10/09/2026 และแทนที่กฤษฎีกา 12/2022/NĐ-CP:

• 1–2 ล้านดอง เมื่อฝ่าฝืนต่อลูกจ้าง 1–10 คน
• 2–5 ล้านดอง สำหรับ 11–50 คน; 5–10 ล้านดอง สำหรับ 51–100 คน
• 10–15 ล้านดอง สำหรับ 101–300 คน; 15–20 ล้านดอง ตั้งแต่ 301 คนขึ้นไป

นี่คืออัตราสำหรับบุคคล ส่วนธุรกิจในฐานะองค์กรถูกปรับเป็นสองเท่าตามมาตรา 7 วรรค 1 ธุรกิจยังต้องจ่ายค่าชดเชยให้ครบบวกดอกเบี้ยตามอัตราดอกเบี้ยเงินฝากไม่กำหนดระยะเวลาสูงสุดที่ธนาคารพาณิชย์ของรัฐประกาศ ณ เวลาที่ลงโทษ (มาตรา 18 วรรค 4 อนุ a)

เญิน เกียต คำนวณและจ่ายค่าชดเชยการเลิกจ้างให้ลูกค้าอย่างไร?

เญิน เกียต — Nhan Kiet Manpower Supply Company Limited ดำเนินงานตั้งแต่ปี 2009 ถือใบอนุญาตให้เช่าช่วงแรงงานเลขที่ 15/2019/SHCM — ลงนามสัญญาจ้างแรงงานโดยตรงกับลูกจ้าง จึงรับผิดชอบการคำนวณและจ่ายค่าชดเชยการเลิกจ้างให้ครบถ้วน ยืนยันระยะเวลาจ่ายประกัน และคืนเอกสารภายใน 14 วันทำงานเมื่อสัญญาสิ้นสุด

สำหรับลูกจ้างแต่ละคน เญิน เกียต ตรวจสอบสามแหล่ง: สัญญาและภาคผนวกเพื่อหาค่าจ้างเฉลี่ย 6 เดือน, ประวัติการจ่ายประกันการว่างงานเพื่อหักระยะเวลาให้ถูกต้อง, และหลักฐานการทดลองงานเพื่อไม่ให้ตกหล่นช่วงที่ยังไม่ได้รับความคุ้มครอง ธุรกิจสามารถมอบงานทั้งหมดนี้ผ่านบริการคำนวณเงินเดือนภายนอก หรือโอนความรับผิดชอบของนายจ้างให้ เญิน เกียต ผ่านบริการทำให้แรงงานถูกต้องตามกฎหมาย

อ่านเพิ่มเติม: ลาพักร้อนเวียดนาม 2026: จำนวนวัน อายุงาน ค่าลาที่ไม่ได้ใช้ · ค่าแรงขั้นต่ำเวียดนาม 2026: อัตราแต่ละภูมิภาค รายชั่วโมง และ 2027

แหล่งอ้างอิง

• ประมวลกฎหมายแรงงาน 2019 (เลขที่ 45/2019/QH14) — มาตรา 34 (เหตุสิ้นสุดสัญญา), มาตรา 35 และ 36 (บอกเลิกสัญญาฝ่ายเดียว), มาตรา 40 (บอกเลิกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย), มาตรา 46 (ค่าชดเชยการเลิกจ้าง), มาตรา 47 (ค่าชดเชยการสูญเสียงาน), มาตรา 48 (ระยะเวลาชำระ), มาตรา 90 (ค่าจ้าง); มีผลบังคับตั้งแต่ 01/01/2021
• กฤษฎีกา 145/2020/NĐ-CP แนวทางปฏิบัติตามประมวลกฎหมายแรงงานว่าด้วยสภาพการทำงานและความสัมพันธ์แรงงาน — มาตรา 8 (ระยะเวลาทำงานและค่าจ้างสำหรับคำนวณค่าชดเชยการเลิกจ้างและค่าชดเชยการสูญเสียงาน)
• กฤษฎีกา 283/2026/NĐ-CP — มาตรา 18 วรรค 2 และวรรค 4 อนุ a (ไม่จ่ายหรือจ่ายค่าชดเชยการเลิกจ้างไม่ครบ), มาตรา 7 วรรค 1 (องค์กรถูกปรับเป็นสองเท่า); มีผลบังคับ 10/09/2026

บทความนี้สรุปกฎระเบียบเพื่อให้ธุรกิจใช้เป็นแนวทาง กรณีเฉพาะต้องขอคำปรึกษาเป็นรายกรณี

ติดต่อปรึกษา

สถานประกอบการที่ต้องการคำนวณค่าชดเชยการเลิกจ้างหรือค่าชดเชยการสูญเสียงาน หรือตรวจสอบประวัติการจ่ายประกันการว่างงานของลูกจ้างก่อนยุติสัญญา ติดต่อได้ที่:

• เหงียน ก๊วก จุง — รองกรรมการผู้จัดการใหญ่
• โทร: 0908 636 108 — [email protected]
• สายกลาง: 028 3505 4224
• สำนักงานใหญ่: ห้อง 202 อาคาร 57 เลขที่ 57 ถนน Le Thi Hong Gam แขวง Ben Thanh นครโฮจิมินห์

← บทความทั้งหมด